ကစားသမားသစ်တို့၏ ဖရီးကစ်အမှား ၅ ခု

ကစားသမားသစ်တို့၏ ဖရီးကစ်အမှား ၅ ခု

ဖရီးကစ်အောင်မြင်ရန် အင်အားကြီးကြီးကန်ရုံမလုံလောက်ပါ။ ဘောလုံးလမ်းညွှန်သည် မြန်မာဘောလုံးပရိသတ်များအတွက် ဖရီးကစ်ကန်နည်း၊ ကစားနည်းဗျူဟာ၊ ကစားသမားစာရင်းအင်းနှင့် ၂၀၂၆ ကမ္ဘာ့ဖလားသတင်းများကို စုစည်းပေးသည့် အချက်အလက်ဆိုက်ဖြစ်သည်။ ဖရီးကစ်ဆိုသည်မှာ ပြိုင်ဘက်ကစားသမား၏ ပြစ်ဒဏ်ကျူးလွန်မှုအပြီး ရရှိသည့် ပြန်လည်စတင်ကန်ချက်ဖြစ်ပြီး တိုက်ရိုက်ဂိုးသွင်းနိုင်ခြင်းနှင့် အခြားကစားသမားထိပြီးမှ ဂိုးဖြစ်ခြင်းဟူ၍ အဓိကနှစ်မျိုးရှိသည်။ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာဘောလုံးစည်းမျဉ်းဘုတ်အဖွဲ့၏ စည်းမျဉ်းအရ ဘောလုံးငြိမ်နေပြီး ကန်သူသည် ဘောလုံးကို ဒုတိယအကြိမ်မထိမီ အခြားကစားသမားတစ်ဦး ထိရမည်။ ပုံမှန်အကွာအဝေးမှာ ၉.၁၅ မီတာဖြစ်ပြီး ကန်သည့်နေရာ၊ နံရံအမြင့်နှင့် ဂိုးသမားနေရာယူမှုတို့က ရလဒ်ကို ပြောင်းလဲစေသည်။ ထို့ကြောင့် ပထမဆုံးလေ့ကျင့်ရမည့်အချက်မှာ အင်အားမဟုတ်ဘဲ ရည်မှန်းချက်နှင့် ခြေထောက်ထိတွေ့မှုကို တစ်သမတ်တည်းထားခြင်းဖြစ်သည်။

ပိုမိုတိကျသော လေ့ကျင့်ရေးအချက်အလက်များကို ဒီနေရာတွင် ဆက်လက်ကြည့်ရှုနိုင်ပါသည်။

ပိုမိုလေ့လာရန်

အခြေခံဘောလုံးကန်နည်းလမ်းညွှန်

အဓိကအဖြေ

ဖရီးကစ်ကို ကောင်းစွာကန်ရန် ရည်ရွယ်ထားသောထောင့်၊ ပြေးဝင်အကွာအဝေး၊ ထောက်ခြေတည်နေရာနှင့် ဘောလုံးအလယ်မှ ထိတွေ့သည့်နေရာကို တစ်ပြိုင်တည်းထိန်းချုပ်ရသည်။ ဘောလုံး၏ ဘေးဘက်ကို ထိလျှင် လှည့်အားရပြီး အပေါ်ပိုင်းကို ထိလျှင် လမ်းကြောင်းနိမ့်ကာ မြန်နိုင်သည်။ ၉.၁၅ မီတာ စည်းမျဉ်း၊ နံရံအရေအတွက်နှင့် ဂိုးသမား၏ လက်လှမ်းမီမှုကို မတွက်ဘဲ အင်အားသာသုံးခြင်းသည် အများဆုံးအမှားဖြစ်သည်။ ယူအီးအက်ဖ်အေပြိုင်ပွဲများတွင် တိုက်ရိုက်ဖရီးကစ်သည် နည်းဗျူဟာ၊ အတုအယောင်ပြေးဝင်မှုနှင့် ဒုတိယဘောလုံးရယူမှုတို့နှင့် ချိတ်ဆက်ထားသည်။ စတင်သူအနေဖြင့် ဂိုးထောင့်တစ်ခုကို ရွေးပြီး အကြိမ် ၂၀ တိတိကျကျ လေ့ကျင့်ကာ အင်အားကို နောက်မှတိုးပါ။

ဖရီးကစ်ကန်ခြင်း၏ အခြေခံအစီအစဉ်

၁။ ဘောလုံးကို မြက်ပြင်ပေါ် ငြိမ်အောင်ထားပါ။
၂။ ဂိုး၊ နံရံနှင့် ဂိုးသမားအနေအထားကို ကြည့်ပါ။
၃။ ပြေးဝင်ရာလမ်းကို ၂၀ မှ ၃၀ ဒီဂရီအတွင်း သတ်မှတ်ပါ။
၄။ ထောက်ခြေကို ဘောလုံးဘေး ၁၅ စင်တီမီတာခန့်တွင် ချပါ။
၅။ ရည်ရွယ်ထားသည့် လမ်းကြောင်းအတိုင်း ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆက်လက်လိုက်ပါ။

ဒီအစီအစဉ်ကို လေ့ကျင့်ရာတွင် ပစ္စည်းအများကြီးမလိုပါ။ ဘောလုံးတစ်လုံး၊ နံရံအစား အမှတ်အသားပြားသုံးခုနှင့် ဂိုးပေါက်ထောင့်များကို ခွဲထားသည့် ကြိုးတစ်ချောင်းရှိလျှင် လုံလောက်သည်။ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာဘောလုံးအဖွဲ့ချုပ်၏ လေ့ကျင့်ရေးအကြောင်းအရာများတွင်လည်း ထပ်ခါတလဲလဲလုပ်ဆောင်မှုနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ဟန်ချက်ကို အခြေခံအဖြစ်ထားသည်။ အထူးသဖြင့် ၂၀၂၆ ကမ္ဘာ့ဖလားအဆင့်တွင် ဖရီးကစ်ကန်သူများသည် ကန်ချက်တစ်မျိုးတည်းကိုသာ မမှီခိုဘဲ အမြင့်ဘော၊ မြေပြင်လျှောဘောနှင့် အသင်းဖော်ထံ ပြန်ချပေးသည့်ပုံစံများကို ပြောင်းလဲအသုံးပြုကြမည်ဖြစ်သည်။ ဒီအချက်က ပြိုင်ဘက်ဂိုးသမားအတွက် ခန့်မှန်းရခက်စေသည်။

ကစားသမားတွေ လက်တွေ့မြင်ရတာက ဘာလဲ

ဖရီးကစ်တွင် လက်တွေ့ကစားသမားများ မြင်ရသည့်အရာမှာ ဘောလုံးနှင့်ဂိုးကြားအကွာအဝေးတစ်ခုတည်းမဟုတ်ဘဲ နံရံ၏အမြင့်၊ လေတိုက်ရာဦးတည်ချက်၊ မြက်ပြင်စိုထိုင်းမှုနှင့် ဂိုးသမား၏ ကိုယ်ခန္ဓာအလေးချိန်ဖြန့်ဝေမှုတို့ပါဝင်သည်။ ကန်ချက်တစ်ခုသည် တစ်စက္ကန့်အတွင်း ထောင့်ပြောင်းနိုင်သော်လည်း စတင်သူများသည် ဂိုးပေါက်ကိုသာကြည့်ပြီး ပြိုင်ဘက်နံရံနှင့် ဂိုးသမား၏ အားနည်းသည့်ဘက်ကို မစစ်ဆေးတတ်ကြသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ညာခြေကန်သူသည် ဘောလုံး၏ ဘယ်ဘက်အောက်ပိုင်းကို ထိလျှင် အတွင်းဘက်လှည့်အားရနိုင်ပြီး ဂိုးထောင့်အတွင်းသို့ ဝင်နိုင်သည်။ သို့သော် လှည့်အားကို အလွန်အကျွံသုံးပါက ဘောလုံးသည် အရှိန်ဆုံးရှုံးပြီး ဂိုးသမားအတွက် လွယ်ကူသွားနိုင်သည်။ ဘောလုံးလမ်းညွှန်၏ ကစားနည်းဗျူဟာအမြင်အရ အကောင်းဆုံးဖရီးကစ်သည် လှပသည့်ကန်ချက်မဟုတ်ဘဲ ပြိုင်ဘက်၏ရွေးချယ်စရာများကို လျှော့ချပေးသည့်ကန်ချက်ဖြစ်သည်။

မကန်မီ စစ်ဆေးရမည့် အချက်များ

• အကွာအဝေး ၁၈ မီတာအောက်လား၊ ၂၅ မီတာအထက်လား။
• ဂိုးသမားသည် နံရံနောက်ကွယ်တွင် မည်သည့်ဘက်ကို ပိုကာထားသလဲ။
• နံရံတွင် လူ ၃ ဦး၊ ၄ ဦး သို့မဟုတ် ၅ ဦးရှိသလား။
• ဘောလုံးသည် စိုနေသလား၊ မြက်ပြင်သည် ချောသလား။
• တိုက်ရိုက်ကန်ခြင်းက ပိုကောင်းသလား၊ အသင်းဖော်ထံ ပေးခြင်းက ပိုအကျိုးရှိသလား။

အချက်အလက်အရ ၂၀၂၂ ကမ္ဘာ့ဖလားနှင့် ယူအီးအက်ဖ်အေ ချန်ပီယံလိဂ်များတွင် ဖရီးကစ်အများစုသည် တိုက်ရိုက်ဂိုးမဖြစ်ဘဲ ဒုတိယဘောလုံး၊ ခေါင်းတိုက်ပြန်ပေးမှု သို့မဟုတ် ပင်နယ်တီဧရိယာအတွင်း ရှုပ်ထွေးမှုမှ အခွင့်အရေးဖြစ်လာသည်။ ထို့ကြောင့် “ဂိုးထောင့်အပေါ်ကိုပဲ ကန်ရမည်” ဆိုသည့် အယူအဆသည် လက်တွေ့မပြည့်စုံပါ။ ခန့်မှန်းမရအောင် အတုအယောင်ပြေးဝင်သူတစ်ဦးထားခြင်း၊ ဘောလုံးနောက်ဘက်တွင် အသင်းဖော်နှစ်ဦးရပ်ခြင်းနှင့် အနိမ့်ဘောကန်ခြင်းတို့သည် နံရံ၏တုံ့ပြန်ချိန်ကို လျှော့ချပေးနိုင်သည်။ စည်းမျဉ်းများကို အတည်ပြုရန် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာဘောလုံးစည်းမျဉ်းဘုတ်အဖွဲ့၏ တိုက်ရိုက်ဖရီးကစ်ဆိုင်ရာ ရှင်းလင်းချက်ကို ကိုးကားသင့်သည်။ အဖွဲ့အစည်း၏ စည်းမျဉ်းစာအုပ်တွင် “ဘောလုံးသည် ငြိမ်နေပြီး ကန်သူသည် ဘောလုံးကို ပြန်မထိမီ အခြားကစားသမားတစ်ဦး ထိရမည်”ဟု ဖော်ပြထားသည်။

ဖရီးကစ်ကို ရွေးချယ်ရာတွင် ကစားသမားတစ်ဦးတည်း၏ ကန်စွမ်းရည်ထက် အသင်းတစ်သင်းလုံး၏ နေရာယူမှုက ပိုအရေးကြီးသည့်အချိန်များ ရှိသည်။ အကွာအဝေး ၃၀ မီတာဝန်းကျင်တွင် တိုက်ရိုက်ကန်ချက်သည် ဂိုးသမားလက်ထဲ တိုက်ရိုက်ရောက်နိုင်သော်လည်း အမြင့်ဘောဖြင့် နောက်တန်းအနောက်သို့ ချလိုက်ခြင်းက ခေါင်းတိုက်အခွင့်အရေး ပိုပေးနိုင်သည်။ ထို့အပြင် နောက်ပြန်ကာကွယ်မှုမရှိဘဲ လူအများကို ရှေ့တက်စေပါက ပြိုင်ဘက်၏ အမြန်တန်ပြန်တိုက်စစ်ကို ဖန်တီးပေးနိုင်သည်။ ဒီလိုအခြေအနေတွင် ကန်ချက်အောင်မြင်မှုကို ဂိုးဖြစ်၊ မဖြစ်တစ်ခုတည်းဖြင့် မတိုင်းတာဘဲ ဘောလုံးဆုံးရှုံးပြီးနောက် ၅ စက္ကန့်အတွင်း အသင်း၏ ပြန်လည်ဖိအားပေးနိုင်မှုကိုပါ တွက်ရမည်။ ဒါက ပုံမှန်အကြံပေးချက်များတွင် မကြာခဏကျော်သွားသည့် လက်တွေ့ဗျူဟာအချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။

ပိုမိုအသုံးဝင်သော ဖရီးကစ်နည်းဗျူဟာများကို ဒီအဆင့်တွင် ဆက်ကြည့်နိုင်ပါသည်။

ပိုမိုလေ့လာရန်

အဆင့်မြင့် ဘောလုံးဗျူဟာနှင့် နံရံကျော်ကန်နည်း

အရေးကြီးဆုံး အချက် ၃ ချက်က ဘာတွေလဲ

အောင်မြင်သော ဖရီးကစ်အတွက် အရေးကြီးဆုံးအချက် ၃ ချက်မှာ ခြေထောက်ထိတွေ့မှု၊ ခန္ဓာကိုယ်ဟန်ချက်နှင့် ကန်ချက်မတိုင်မီ ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်သည်။ ခြေထောက်ထိတွေ့မှုက ဘောလုံး၏ အမြန်နှုန်းနှင့် လှည့်အားကို ဆုံးဖြတ်ပြီး ဟန်ချက်က ကန်ချက်ပြီးနောက် လမ်းကြောင်းကို ထိန်းပေးသည်။ ဆုံးဖြတ်ချက်ကတော့ နံရံကိုကျော်ရန်၊ ဘေးမှလှည့်ဝင်ရန် သို့မဟုတ် အသင်းဖော်ထံ ပေးရန် ရွေးချယ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ၁၈ မီတာမှ ၂၂ မီတာအတွင်း အနီးကပ်နေရာများအတွက် အတွင်းဘက်လှည့်ကန်ချက်က အသုံးများသော်လည်း ၂၅ မီတာကျော်လျှင် အင်အားနှင့် လမ်းကြောင်းနိမ့်မှုကို ပိုအလေးထားရသည်။ အကွာအဝေးတစ်ခုတည်းရှိသော်လည်း လေတိုက်နှုန်း သို့မဟုတ် ဘောလုံးအလေးချိန်ကွာခြားပါက ရလဒ်ပြောင်းနိုင်သည်။

၁။ ထောက်ခြေကို မှန်ကန်စွာချပါ။ ဘောလုံး၏ ဘေးတွင် ထောက်ခြေထားပြီး ခြေဖျားကို ရည်ရွယ်ရာဘက်သို့ ဦးတည်ပါ။ ထောက်ခြေဝေးလွန်းပါက ခန္ဓာကိုယ်လျော့ပြီး ဘောလုံးအောက်ပိုင်းကို မလိုအပ်ဘဲ ထိနိုင်သည်။ နီးလွန်းပါက လွှဲခြေ၏ လွတ်လပ်မှုလျော့ပြီး အင်အားမပြည့်နိုင်ပါ။

၂။ ထိတွေ့သည့်နေရာကို ခွဲခြားပါ။ ဖိနပ်ကြိုးအလယ်ပိုင်းဖြင့် ထိလျှင် မြန်သော ဖြောင့်ဘောရပြီး ဖိနပ်အတွင်းဘက်ဖြင့် ထိလျှင် လှည့်အားကောင်းသည်။ ဘောလုံးအောက်ပိုင်းကို ထိခြင်းက အမြင့်တက်စေသော်လည်း အလွန်အကျွံဖြစ်ပါက ဂိုးဘားကျော်နိုင်သည်။

၃။ လိုက်ပါသည့် လှုပ်ရှားမှုကို မဖြတ်ပါနှင့်။ ခြေထောက်ကို ချက်ချင်းရပ်လိုက်ပါက ဘောလုံးအမြန်နှုန်းနှင့် တိကျမှုကျနိုင်သည်။ ကန်ပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်ကို ရည်ရွယ်ရာဘက်သို့ ဆက်ရွှေ့ခြင်းက ဟန်ချက်ကို ထိန်းပေးပြီး ပြန်လာနိုင်သည့် ဘောလုံးအတွက်လည်း အဆင်သင့်ဖြစ်စေသည်။

လေ့ကျင့်ခန်းတစ်ခုအနေဖြင့် ပထမအဆင့်တွင် အင်အား ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းဖြင့် ဂိုးထောင့် ၄ ခုကို တစ်ခုစီ ၅ ကြိမ်ကန်ပါ။ ဒုတိယအဆင့်တွင် လူ ၃ ဦးပါ နံရံတစ်ခုထည့်ပြီး အမြင့်ဘောနှင့် အနိမ့်ဘောကို လှည့်ပြောင်းပါ။ တတိယအဆင့်တွင် ကန်မည့်ထောင့်ကို နောက်ဆုံးစက္ကန့်တွင် ပြောင်းလဲပါ။ ဒီနည်းသည် အင်အားတိုးခြင်းထက် ဆုံးဖြတ်ချက်အရည်အသွေးကို မြှင့်တင်ပေးသည်။ ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ပွဲများတွင် ကန်သူများသည် ဂိုးသမား၏ ခြေလှမ်းစတင်သည့်ဘက်ကို ဖတ်ပြီး နောက်ဆုံးအချိန်တွင် လမ်းကြောင်းကို သတ်မှတ်ကြသည်။ ဒါကြောင့် ဗီဒီယိုလေ့လာရာတွင် ဂိုးဝင်သည့်အခန်းကိုသာ မကြည့်ဘဲ ကန်မီ ၂ စက္ကန့်နှင့် ကန်ပြီးနောက် ၃ စက္ကန့်ကိုပါ စောင့်ကြည့်ပါ။

ခက်ခဲသောအခြေအနေတွေကို ဘယ်လိုကိုင်တွယ်မလဲ

ခက်ခဲသောဖရီးကစ်အခြေအနေများတွင် မိုးရွာခြင်း၊ လေပြင်းခြင်း၊ မြက်ပြင်ချော်ခြင်း၊ နံရံအနေအထားမမှန်ခြင်းနှင့် ဂိုးသမားက ကြိုတင်ရွေ့ခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ ဒီအခြေအနေများကို ဖြေရှင်းရန် ပုံမှန်ကန်ချက်ကို အတင်းမလုပ်ဘဲ အကွာအဝေးနှင့် ရာသီဥတုအလိုက် နည်းလမ်းပြောင်းရသည်။ ဥပမာအားဖြင့် မိုးစိုသောဘောလုံးသည် လက်မှလွယ်လွယ်ချော်နိုင်သဖြင့် ဂိုးသမားရှေ့သို့ မြန်သောအနိမ့်ဘောပို့ခြင်းသည် ခေါင်းကျော်ဘောထက် အန္တရာယ်ပိုရှိနိုင်သည်။ လေပြင်းသည့်နေ့တွင် ဘောလုံးအမြင့်ကို လျှော့ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ရှေ့သို့ အနည်းငယ်ထားသင့်သည်။ သို့သော် အမှန်တကယ်ကွင်းအခြေအနေကို မသိဘဲ ပုံသေနည်းတစ်ခုကို အမြဲတမ်းသုံးခြင်းသည် မမှန်ကန်ပါ။

အမှားများနှင့် ပြင်ဆင်နည်း

• ပြေးဝင်လမ်းရှည်လွန်းခြင်း — အရှိန်တက်သော်လည်း ထိတွေ့မှုမတည်ငြိမ်နိုင်သောကြောင့် ၃ လှမ်းမှ ၅ လှမ်းအတွင်းထားပါ။
• ဘောလုံးကို အောက်မှအလွန်ထိခြင်း — အမြင့်တက်လွန်းနိုင်သောကြောင့် ရည်ရွယ်ချက်အပေါ်မူတည်ပြီး အလယ်မှ ၂ စင်တီမီတာအောက်တွင် ထိပါ။
• နံရံကိုသာကြည့်ခြင်း — ဂိုးသမားလက်လှမ်းမီမှုကို မမြင်နိုင်သောကြောင့် ကန်မီ ခေါင်းတစ်ချက်မြှောက်ကြည့်ပါ။
• ကန်ပြီးနောက် မရပ်နိုင်ခြင်း — တန်ပြန်တိုက်စစ်အန္တရာယ်ရှိသောကြောင့် နောက်တန်းအနည်းဆုံး ၂ ဦးကို နောက်တွင်ထားပါ။
• တစ်မျိုးတည်း ထပ်ခါတလဲလဲသုံးခြင်း — ပြိုင်ဘက်ခန့်မှန်းနိုင်သောကြောင့် တိုက်ရိုက်နှင့် သွယ်ဝိုက်ဖရီးကစ်ကို ပြောင်းသုံးပါ။

အထူးသတိထားရမည့် စည်းမျဉ်းအချက်မှာ တိုက်ရိုက်ဖရီးကစ်နှင့် သွယ်ဝိုက်ဖရီးကစ်ကို မရောထွေးရန်ဖြစ်သည်။ သွယ်ဝိုက်ဖရီးကစ်တွင် ဘောလုံးသည် အခြားကစားသမားတစ်ဦးထိပြီးမှသာ ဂိုးဖြစ်နိုင်ပြီး ဒိုင်လူကြီးသည် လက်ကို အပေါ်မြှောက်ထားခြင်းဖြင့် အချက်ပြသည်။ ထို့အပြင် ကန်သူက ဘောလုံးကို တစ်ကြိမ်ကန်ပြီးနောက် အခြားသူမထိမီ ထပ်ထိပါက ပြန်လည်ကန်သည့်ပြစ်ဒဏ် ဖြစ်နိုင်သည်။ ဒီလိုအသေးစိတ်များကို အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာဘောလုံးစည်းမျဉ်းဘုတ်အဖွဲ့၏ စည်းမျဉ်းစာအုပ်တွင် စစ်ဆေးနိုင်သည်။ စည်းမျဉ်းကိုသိခြင်းသည် ကန်ချက်ကောင်းခြင်းနှင့် မတူသော်လည်း မလိုအပ်သောအခွင့်အရေးဆုံးရှုံးမှုကို တားဆီးပေးသည်။

အခြေအနေအလိုက် လေ့ကျင့်ခန်းများကို ထပ်မံကြည့်လိုပါက ဒီနေရာကို အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။

ပိုမိုလေ့လာရန်

ဖရီးကစ်ပြစ်ဒဏ်နှင့် ဘောလုံးစည်းမျဉ်းများ

နိဂုံးချုပ်မှာ ဘာကိုမှတ်ထားသင့်သလဲ

ဖရီးကစ်အောင်မြင်မှုသည် အင်အားအများဆုံးကန်နိုင်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ အခြေအနေကို အမြန်ဖတ်ပြီး မှန်ကန်သောကန်ချက်ရွေးနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ၉.၁၅ မီတာနံရံစည်းမျဉ်း၊ ထောက်ခြေတည်နေရာ၊ ဘောလုံးထိတွေ့သည့်အပိုင်းနှင့် ကန်ပြီးနောက် အသင်း၏ ပြန်လည်ကာကွယ်မှုတို့ကို တစ်ခုချင်းစီ လေ့ကျင့်ပါ။ ၂၀၂၆ ကမ္ဘာ့ဖလားကဲ့သို့ ပြိုင်ပွဲကြီးများတွင် တိုက်ရိုက်ဂိုးထက် ဒုတိယဘောလုံးနှင့် နည်းဗျူဟာပြောင်းလဲမှုက ပွဲရလဒ်ကို ဆုံးဖြတ်နိုင်သည်။ ဘောလုံးလမ်းညွှန်တွင် ဖရီးကစ်ကန်နည်းအပြင် အသင်းဗျူဟာ၊ ကစားသမားစာရင်းအင်းနှင့် ပြိုင်ပွဲသုံးသပ်ချက်များကိုလည်း ဆက်လက်ဖတ်ရှုနိုင်သည်။ လောင်းကစားအကြောင်းအရာများကို စိတ်ဝင်စားပါက အမြဲတမ်း သတ်မှတ်ဘတ်ဂျက်၊ တာဝန်ယူမှုနှင့် ဒေသဆိုင်ရာဥပဒေများကို ဦးစားပေးပြီး အချက်အလက်ကို ခန့်မှန်းချက်အဖြစ်သာ အသုံးပြုသင့်သည်။

ဖရီးကစ်လေ့ကျင့်မှုကို ယနေ့မှ စတင်လိုပါက အောက်ပါလမ်းညွှန်ကို ဖတ်ရှုပါ။

ပိုမိုလေ့လာရန်

မေးလေ့ရှိသော မေးခွန်းများ

မေးခွန်း။ ဖရီးကစ်ဆိုတာ ဘာလဲ။

ဖရီးကစ်ဆိုသည်မှာ ပြိုင်ဘက်အသင်းက စည်းမျဉ်းချိုးဖောက်ပြီးနောက် ဒိုင်လူကြီးက သတ်မှတ်ပေးသော ပြန်လည်စတင်ကန်ချက်ဖြစ်သည်။ တိုက်ရိုက်ဖရီးကစ်တွင် ဘောလုံးသည် အခြားကစားသမားမထိဘဲ ဂိုးဝင်နိုင်ပြီး သွယ်ဝိုက်ဖရီးကစ်တွင် အခြားကစားသမားတစ်ဦး ထိပြီးမှသာ ဂိုးဖြစ်နိုင်သည်။ ဒိုင်လူကြီး၏ လက်အချက်ပြမှုနှင့် ကန်မည့်နေရာကိုကြည့်ခြင်းဖြင့် အမျိုးအစားကို ခွဲခြားနိုင်သည်။ ပုံမှန်နံရံအကွာအဝေးမှာ ၉.၁၅ မီတာဖြစ်သည်။

မေးခွန်း။ ဖရီးကစ်ကို ဘယ်လိုစတင်လေ့ကျင့်ရမလဲ။

ဖရီးကစ်လေ့ကျင့်ရန် အရင်ဆုံး ဂိုးထောင့်တစ်ခုကို ရွေးပြီး အင်အား ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းဖြင့် အကြိမ် ၂၀ ခန့် ကန်ပါ။ ထောက်ခြေကို ဘောလုံးဘေးတွင် တည်ငြိမ်စွာထားပြီး ဖိနပ်အတွင်းဘက် သို့မဟုတ် ဖိနပ်ကြိုးအလယ်ပိုင်းဖြင့် ထိတွေ့မှုကို ထိန်းပါ။ ထို့နောက် လူ ၃ ဦးပါ နံရံတစ်ခုထည့်ကာ အမြင့်ဘောနှင့် အနိမ့်ဘောကို ပြောင်းလေ့ကျင့်ပါ။ နောက်ဆုံးတွင် ကန်ချက်ပြီးနောက် ဘောလုံးပြန်ရယူရန် အသင်းနေရာယူမှုကိုပါ ထည့်သွင်းလေ့ကျင့်သင့်သည်။

မေးခွန်း။ အတွင်းဘက်လှည့်ကန်ခြင်းနှင့် ဖြောင့်ကန်ခြင်း ဘာကွာသလဲ။

အတွင်းဘက်လှည့်ကန်ခြင်းသည် ဘောလုံး၏ ဘေးဘက်ကို ထိ၍ နံရံကိုကျော်ကာ ဂိုးထောင့်သို့ လမ်းကြောင်းကွေးစေပြီး ဖြောင့်ကန်ခြင်းသည် ဘောလုံးအလယ်ကို ထိ၍ အမြန်နှုန်းကို ဦးစားပေးသည်။ လှည့်ကန်ချက်သည် နံရံအနီးနှင့် ဂိုးထောင့်ကျဉ်းသောအခြေအနေတွင် အသုံးဝင်သော်လည်း အင်အားဆုံးရှုံးနိုင်သည်။ ဖြောင့်ကန်ချက်သည် ၂၅ မီတာအထက်အကွာအဝေးတွင် အရှိန်ကောင်းရနိုင်သော်လည်း ဂိုးသမားက လမ်းကြောင်းကို လွယ်ကူစွာဖတ်နိုင်သည်။ အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုသည် အကွာအဝေး၊ လေတိုက်မှုနှင့် ဂိုးသမားနေရာပေါ် မူတည်သည်။

မေးခွန်း။ ဖရီးကစ်မဝင်ရင် ဘာကြောင့်လဲ။

ဖရီးကစ်မဝင်ရခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းရင်းများမှာ ထောက်ခြေမတည်ခြင်း၊ ဘောလုံးအောက်ပိုင်းကို အလွန်ထိခြင်း၊ လမ်းကြောင်းကို စောစွာဖော်ပြခြင်းနှင့် ဂိုးသမားနေရာကို မဖတ်ခြင်းတို့ဖြစ်သည်။ လေ့ကျင့်ရာတွင် အင်အားကို လျှော့ပြီး ဘောလုံးထိတွေ့သည့်နေရာကို တစ်သမတ်တည်းထားပါ။ ဗီဒီယိုပြန်ကြည့်ရာတွင် ဘောလုံးလမ်းကြောင်းတစ်ခုတည်းမဟုတ်ဘဲ ပြေးဝင်သည့်ခြေလှမ်း၊ ခန္ဓာကိုယ်အနေအထားနှင့် လိုက်ပါလှုပ်ရှားမှုကိုပါ စစ်ဆေးပါ။ ကန်ချက် ၅ ကြိမ်စီပြီးတိုင်း ဂိုးထောင့်၊ အမြင့်နှင့် အင်အားကို မှတ်တမ်းတင်ခြင်းက ပြင်ဆင်ရမည့်အချက်ကို ရှင်းလင်းစေသည်။

မေးခွန်း။ ဖရီးကစ်လေ့ကျင့်ရန် ငွေကုန်ကျစရိတ် ဘယ်လောက်လိုသလဲ။

ဖရီးကစ်စတင်လေ့ကျင့်ရန် ဘောလုံးတစ်လုံးနှင့် နေရာလွတ်ရှိလျှင် အခြေခံအဆင့်တွင် ကုန်ကျစရိတ်နည်းပါးသည်။ လေ့ကျင့်ရေးအတွက် နံရံပုံစံအမှတ်အသားပြား ၃ ခု၊ ဂိုးထောင့်ကြိုးနှင့် ဖုန်းဗီဒီယိုမှတ်တမ်းကိရိယာတို့ ထပ်သုံးနိုင်သော်လည်း မဖြစ်မနေမလိုပါ။ အရေးကြီးဆုံးမှာ တစ်ပတ်လျှင် ၂ ကြိမ်မှ ၃ ကြိမ်၊ တစ်ကြိမ်လျှင် ၃၀ မိနစ်ခန့် ပုံမှန်လေ့ကျင့်ခြင်းဖြစ်သည်။ အခကြေးငွေရှိသော သင်တန်းကိုရွေးလျှင် နည်းပြ၏ အရည်အချင်း၊ လုံခြုံရေးစည်းမျဉ်းနှင့် ပြန်လည်သုံးသပ်ပေးသည့်စနစ်ကို အရင်စစ်ဆေးပါ။

မေးခွန်း။ ဖရီးကစ်ကန်ရာတွင် နံရံအပေါ်ကျော်ကန်ခြင်းက အမြဲအကောင်းဆုံးလား။

နံရံအပေါ်ကျော်ကန်ခြင်းသည် အမြဲအကောင်းဆုံးမဟုတ်ဘဲ နံရံအမြင့်၊ ဂိုးသမားနေရာနှင့် ကန်သည့်အကွာအဝေးပေါ်မူတည်သည်။ အကွာအဝေးတိုလျှင် အနိမ့်ဘောကို နံရံအောက်မှ ပို့ခြင်း သို့မဟုတ် အသင်းဖော်တစ်ဦးက ခုန်ချသည့်အချိန်ကို အသုံးချခြင်းက ပိုအကျိုးရှိနိုင်သည်။ နံရံတွင် လူ ၅ ဦးရှိပြီး ဂိုးသမားက အဝေးထောင့်ကို ကာထားပါက နီးထောင့်သို့ ဖြောင့်ကန်ခြင်းသည် အခွင့်အရေးဖြစ်လာနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ပြိုင်ဘက်လေ့လာမှုနှင့် နောက်ဆုံးစက္ကန့်ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကန်ချက်ပုံစံထက် ပိုအလေးထားပါ။